Bel mij terug

Zoek op trefwoord

Filter

Kies een categorie

Economische Barometer Q3 2026

MKB-maakindustrie beleeft goede zomer,
maar investeringen warmen nog niet op

De MKB-maakindustrie komt de zomer beter door dan in de afgelopen jaren. Het derde kwartaal valt in de B Metaalunie Economische Barometer sinds 2021 elk jaar lager uit dan het tweede, maar de terugval bleef dit keer klein: de verbetering van het tweede kwartaal houdt grotendeels stand. De binnenlandse orders en het bedrijfsresultaat liggen boven het niveau van een jaar eerder, en ondernemers gaan met meer vertrouwen het vierde kwartaal in. Niet iedereen profiteert even sterk. Verspaners en onderhoudsbedrijven doen het goed, terwijl de machinebouwers in een jaar tijd van de kopgroep naar de achterhoede zakten. Van het landelijke productierecord, met de machine-industrie als grootste groeier, merkt het grootste deel van de sector weinig.

Het grootste punt van zorg blijven de investeringen. Bijna zes op de tien bedrijven stellen investeringen in machines, automatisering of digitalisering uit, vooral door krappe marges en onzekerheid over de orders. Dat wringt, want het tekort aan vakmensen is structureel, en hogere productiviteit is de enige houdbare uitweg. Zolang het vertrouwen niet wordt omgezet in investeringen, blijft dit goede kwartaal vooral een adempauze.

Leeswijzer
De Metaalunie Economische Barometer vraagt ondernemers of iets (bijvoorbeeld de orderpositie) is verbeterd, gelijk gebleven of verslechterd. De meeste cijfers in deze publicatie zijn saldi: het aandeel bedrijven met een verbetering min het aandeel met een verslechtering. Meldt 30 procent een verbetering en 20 procent een verslechtering, dan is het saldo +10. Een saldo zegt dus hoe breed een ontwikkeling is, niet hoe groot. Saldi staan zonder eenheid in de tekst; waar ’procent’ staat, gaat het om een aandeel bedrijven of een cijfer uit een externe bron.

Werk in portefeuille, vertrouwen in het najaar

De Barometer stelt ondernemers elk kwartaal dezelfde vaste vragen, onder meer over orders, prijzen, resultaat, personeel en investeringen. Het gemiddelde saldo van die antwoorden komt in het derde kwartaal uit op +6, net iets lager dan in het tweede kwartaal (+8). Dat het derde kwartaal lager uitvalt, is een terugkerend patroon: door de zomervakantie ligt het werk bij veel bedrijven en hun klanten een paar weken stil, en de cijfers worden daar niet voor gecorrigeerd. Opvallend is hoe klein de terugval dit keer is. Dat was eerder ook, maar toen zat de lijn in het tweede kwartaal al in een neerwaartse beweging. Nu volgt de kleine dip op een duidelijke verbetering, en die houdt grotendeels stand. Daarmee is dit het gunstigste derde kwartaal in vier jaar; een jaar eerder kwam het gemiddelde uit op +2. Over alle kwartalen van de afgelopen vijf jaar ligt het gemiddelde op afgerond +8, vooral door de hoge standen eind 2021 en in 2022.

De verbetering komt vooral op conto van de binnenlandse markt. Evenveel bedrijven zagen hun binnenlandse orders toenemen als afnemen (27 tegen 26 procent), een saldo van 0. Dat klinkt bescheiden, maar een jaar eerder stond het saldo nog op -7, en in het tweede kwartaal verwachtten ondernemers nog een lichte daling (-2). Ook de waardering is positief: 32 procent vindt de binnenlandse orderpositie gunstig, 21 procent ongunstig. De helft van de bedrijven die een werkvoorraad opgeven, heeft voor minstens acht weken werk in opdracht. Daarmee blijft de werkvoorraad op het niveau van het tweede kwartaal, nadat die in het eerste kwartaal kortstondig terugliep naar zes weken. Voor het vierde kwartaal zijn ondernemers optimistischer dan een jaar geleden: het saldo van de verwachtingen komt uit op +8, tegen -2 een jaar eerder. De groei zit vooral bij de verspaners en oppervlaktebehandelaars: zij melden per saldo duidelijk meer binnenlandse orders, terwijl de machinebouw per saldo inleverde. Bedrijven die alleen voor de Nederlandse markt werken, doen het daarbij beter dan exporteurs.

Over de grens lopen de orders juist terug. Ruim vier op de tien deelnemers exporteert. Bij de buitenlandse orders meldt 16 procent een toename en 22 procent een afname, een saldo van -6. In het tweede kwartaal hadden ze per saldo nog groei verwacht. Dat is opvallend, want landelijk groeide de goederenexport in augustus met bijna 5 procent en meldt Nevi juist meer exportorders in de industrie. Maar die landelijke groei zit vooral in de uitvoer van machines en transportmiddelen. De terugval in de Barometer zit vooral bij de exporterende machinebouwers en verspaners. Ook voor het vierde kwartaal zijn exporteurs per saldo licht negatief (-4). Volgens het CBS waren de omstandigheden voor de Nederlandse export in oktober wel gunstiger dan in augustus, vooral doordat het producentenvertrouwen in Duitsland en de eurozone minder negatief was; het CBS tekent daarbij aan dat dit niet per se een hogere exportgroei betekent.

Landelijk beleeft de industrie haar sterkste groei in ruim vier jaar. De productie lag in augustus 12 procent hoger dan een jaar eerder en bereikte volgens het CBS het hoogste niveau ooit. De grootste groei zit in één branche. De machine-industrie produceerde 45 procent meer dan een jaar eerder, volgens sectoreconomen waarschijnlijk vooral door de vraag naar chipmachines. Een deel van de MKB-maakindustrie lijkt daarvan mee te profiteren: de verspaners, van wie een deel als toeleverancier onderdelen voor deze machines maakt, horen bij de groeiers in de binnenlandse orders en zijn het vaakst van plan meer te investeren. Verder reikt de groei nauwelijks. De industrie voor metaalproducten, waartoe een groot deel van de achterban behoort, groeide met 1,9 procent. Het landelijke record zegt dus weinig over de MKB-maakindustrie als geheel. Wel stijgt volgens het CBS ook in deze branche het vertrouwen: het producentenvertrouwen in de basismetaal- en metaalproductenindustrie ging in september van -0,3 naar 3,0. Bij de groei in de industrie past een kanttekening: volgens Nevi meldden sommige bedrijven dat zij buffervoorraden aanlegden uit bezorgdheid over de prijzen en de beschikbaarheid van materialen. Een deel van de huidige vraag naar materialen kan daardoor tijdelijk zijn.

Verschillen tussen deelsectoren, naweeën Midden-Oosten

De kosten blijven stijgen, en ondernemers rekenen dat door. In het derde kwartaal verhoogde 34 procent van de bedrijven zijn verkoopprijzen en verlaagde 6 procent ze. Dat is vrijwel gelijk aan het tweede kwartaal, maar duidelijk breder dan een jaar eerder, toen 23 procent de prijzen verhoogde. Volgens het CBS lagen de afzetprijzen van de metaalproductenindustrie in augustus 4,1 procent hoger dan een jaar eerder. De druk komt onder meer van inkoop en energie: volgens Nevi stegen de inkoopkosten in september aanzienlijk en meer dan in augustus, en in hun toelichtingen noemen meerdere ondernemers stijgende brandstof-, transport- en energiekosten.

Het bedrijfsresultaat houdt zich daarbij redelijk. Iets meer bedrijven zagen hun resultaat dalen dan stijgen, een saldo van -5, maar een jaar eerder was dat nog -8. Over het huidige resultaat zijn ondernemers positiever dan een jaar geleden: 42 procent noemt het goed, 14 procent slecht. Voor het vierde kwartaal verwachten ze per saldo een beter resultaat (+13, tegen +7 een jaar eerder). Ook het aandeel winstgevende bedrijven is stabiel: 47 procent maakt winst en 16 procent lijdt verlies, vergelijkbaar met een jaar eerder.

Dat doorberekenen samengaat met vaker winst maken, is in de cijfers terug te zien. Van de bedrijven die hun prijzen verhoogden, maakt 58 procent winst, tegen 44 procent van de bedrijven die hun prijzen gelijk hielden. Bij de kleine groep die de prijzen verlaagde (21 bedrijven), zagen bedrijven juist vaker hun orders en hun resultaat dalen dan stijgen. Niet iedereen kan de kosten even makkelijk doorberekenen. De verspaners hebben de beste orderpositie, maar verhogen hun prijzen het minst: ongeveer een op de vijf, tegen een op de drie gemiddeld. Dat zou te maken kunnen hebben met de druk in de keten, waarin toeleveranciers hogere kosten minder makkelijk kunnen doorgeven aan hun afnemers. Toch is de financiële ruimte voor de hele sector beperkt. Een te krappe marge is, samen met onzekerheid over orders, de meest genoemde reden om investeringen uit te stellen. Na het doorberekenen van de hogere kosten lijkt er weinig over te blijven om in de toekomst van het bedrijf te steken.

Investeringen warmen nog niet op

Dit kwartaal vroegen we ondernemers niet alleen of zij gaan investeren, maar ook wat hen tegenhoudt. Het antwoord is duidelijk: 59 procent van de bedrijven stelt investeringen in machines, automatisering of digitalisering uit. Twee redenen springen eruit, en ze zijn vrijwel even groot: te weinig marge of financiële ruimte (19 procent van alle bedrijven) en onzekerheid over de orderinstroom in het komende jaar (18 procent). Daarna volgen een gebrek aan personeel om de investering te bemensen (9 procent), onduidelijkheid over regelgeving, heffingen of subsidies (6 procent) en onvoldoende netcapaciteit (5 procent). Financiering die niet rond te krijgen is, noemt 2 procent als belangrijkste reden. Opvallend is dat juist de verspaners het vaakst investeringen uitstellen: drie kwart maar liefst. Dat lijkt tegenstrijdig, want zij zijn ook het vaakst van plan meer te investeren. Toch past het bij elkaar: wie investeringsplannen heeft, loopt ook het eerst tegen belemmeringen aan. Bij de verspaners is dat naast onzekerheid over de orders relatief ook vaak sprake van een tekort aan netcapaciteit.
Dat beeld past bij de vaste investeringsvraag van de Barometer. Per saldo verwachten meer bedrijven het komende halfjaar minder dan meer te investeren in machines (-21). Dat is het minst negatieve saldo sinds medio 2024 en iets beter dan een jaar eerder (-25), maar het saldo is al vijf jaar onafgebroken negatief, ook in kwartalen waarin orders en resultaten verbeterden. De terughoudendheid staat niet op zichzelf. Volgens accountantsorganisatie SRA daalt het deel van de omzet dat mkb-bedrijven investeren sinds 2022 elk jaar, tot 1 procent in 2025. En industriële bedrijven met tien of meer werknemers verwachtten in het voorjaar volgens het CBS dit jaar 3 procent minder te investeren dan vorig jaar.

Ook bij de belangrijkste stap die bedrijven het afgelopen jaar zetten om met minder mensen meer werk te verzetten, blijft de vernieuwing beperkt. Ruim vier op de tien bedrijven (43 procent) zetten geen van de genoemde stappen. Wie wel iets deed, noemde als belangrijkste stap het vaakst uitbesteden of het anders inrichten van processen (22 procent), gevolgd door digitalisering van werkvoorbereiding, planning of ERP (14 procent) en de inzet van AI (11 procent). Robotisering en nieuwe CNC- of productiemachines, de stappen die de productiviteit op de werkvloer direct verhogen, noemt samen 10 procent. De verschillen naar bedrijfsgrootte zijn groot: van de bedrijven met minder dan tien fte in loondienst zette 60 procent geen enkele stap, tegen ongeveer een op de vijf bij grotere bedrijven. Dat past in een breder beeld. De arbeidsproductiviteit in de industrie steeg in 2025 volgens het CBS met 5,1 procent: de toegevoegde waarde nam toe, terwijl er minder uren werden gewerkt. De inzet van kapitaal, zoals machines, gebouwen en ICT, groeide daarentegen nauwelijks.

Die terughoudendheid wringt, want het personeelstekort blijft een van de grootste knelpunten. Gevraagd naar de grootste belemmeringen in de bedrijfsvoering (maximaal twee antwoorden) noemt 36 procent het tekort aan arbeidskrachten en 33 procent onvoldoende vraag. Bijna een kwart noemt daarnaast een andere belemmering, onder meer regeldruk, administratieve lasten en wisselend overheidsbeleid. Ter vergelijking: in de conjunctuurenquête die het CBS in juli hield, noemde 27 procent van de industriebedrijven een tekort aan personeel als belemmering. Dat knelpunt wordt in de MKB-maakindustrie dus vaker genoemd. Daarbij stelt 9 procent een investering uit omdat er geen personeel is om die te bemensen: het tekort dat investeringen urgent maakt, staat ze tegelijk in de weg.

Personeel: minder bedrijven zoeken, maar wie zoekt, zoekt evenveel

De werkgelegenheid in de MKB-maakindustrie groeit voorzichtig door. Iets meer bedrijven breidden het vaste personeel meer uit dan dat ze inkrompen (saldo +2, een jaar eerder +5). Opvallender is de flexibele schil: daar staat het saldo met +1 voor het eerst sinds het tweede kwartaal van 2024 weer in de plus. Bedrijven vangen extra werk vaak eerst op met flexkrachten en nemen pas vast personeel aan als ze erop vertrouwen dat het werk blijft. Deze kleine plus past bij een sector die meer werk ziet, maar zich nog niet vastlegt.

De krapte op de arbeidsmarkt neemt iets af. Van de bedrijven heeft 47 procent openstaande vacatures, tegen 54 procent een jaar eerder. Dat ligt niet aan verschuivingen in de samenstelling: kleine, middelgrote en grotere bedrijven melden allemaal minder vaak vacatures. Het past ook bij het landelijke beeld: volgens UWV koelt de arbeidsmarkt sinds 2022 langzaam af, al blijft die krap. Toch is de krapte niet weg. Bedrijven met vacatures hebben er gemiddeld 2,2 openstaan, al sinds begin 2025 vrijwel hetzelfde aantal, en samen zijn die vacatures goed voor 6 procent van het personeelsbestand. Een kleiner deel van de bedrijven zoekt dus personeel, maar wie zoekt, zoekt er nog evenveel. Bedrijven met meer, gelijke of minder binnenlandse orders hebben bovendien ongeveer even vaak vacatures openstaan. Dat wijst erop dat het tekort niet zozeer met de conjunctuur te maken heeft, maar structureel is.

De bedrijven verwachten ongeveer drie kwart van hun vacatures in te vullen (4,5 procent van het personeelsbestand). Een kwart verwachten ze voorlopig niet in te vullen. Op langere termijn wijzen landelijke cijfers op minder instroom en meer uitstroom. Volgens opleidingsfonds OOM daalde het aantal studenten in de metaalopleidingen het afgelopen jaar met bijna 9 procent en het aantal gediplomeerden met 6 procent. Tegelijk verwacht volgens UWV ruim de helft van de industriële werkgevers de komende vijf jaar medewerkers te verliezen door pensionering. Er komen dus minder nieuwe vakmensen bij, terwijl ervaren vakmensen vertrekken, en juist die zijn nodig om nieuwe machines in te richten en te bedienen.

Deelsectoren: wie onderhoudt draait door, wie machines bouwt wacht

De uitkomsten per deelsector berusten op kleinere aantallen en geven vooral een richting aan. Die richting sluit aan bij het investeringsverhaal. Deelsectoren die leven van het onderhouden en afwerken van wat er al staat, doen het goed. De deelsector die nieuwe machines bouwt, blijft achter.

Oppervlaktebehandeling: goed kwartaal, grote opgaven

Oppervlaktebehandelaars melden per saldo duidelijk meer binnenlandse orders en verwachten dat dit in het vierde kwartaal doorzet. Coaten, verzinken en stralen zijn voor veel producten de laatste stap in de keten, dus deze deelsector lift mee op het volume bij andere toeleveranciers. Met een werkvoorraad van enkele weken is dat daar ook snel zichtbaar. Achter de goede cijfers liggen wel grote opgaven. De branche bestaat uit veel kleine familiebedrijven, en digitalisering en automatisering vragen forse investeringen. Volgens een recent brancherapport leidt dat, samen met opvolgingsvragen, tot meer overnames.

Onderhoud, service en installatie: lijkt te profiteren van uitstel elders

De bedrijven in deze deelsector installeren, repareren en onderhouden machines, apparaten en productielijnen, en staan er duidelijk beter voor dan een jaar eerder. Onderhoud is van nature minder conjunctuurgevoelig en lijkt juist te profiteren van de terughoudendheid elders: als klanten nieuwe investeringen uitstellen, moeten bestaande machines en installaties langer mee. Ook landelijk groeit dit werk: volgens het CBS lag de reparatie en installatie van machines in augustus 4,7 procent hoger dan een jaar eerder. Wel lopen de kosten op, want servicewerk betekent veel kilometers.

Machine- en apparatenbouw: in een jaar gekanteld

Bij de machine- en apparatenbouw, met een vijfde van de respondenten de grootste deelsector in de Barometer, is het beeld in een jaar gekanteld. Een jaar geleden hoorden de machinebouwers nog bij de best scorende bedrijven, nu komt het totaalbeeld niet boven nul uit. De binnenlandse orderpositie ging per saldo achteruit en de investeringsplannen behoren tot de zwakste. Met de chipmachines, waar de landelijke groei volgens sectoreconomen waarschijnlijk vooral vandaan komt, hebben de meeste van deze bedrijven weinig te maken. Zij bouwen veelal productielijnen, verwerkings- en speciaalmachines voor andere industrieën, en juist daar wordt weinig geïnvesteerd. Volgens sectoreconomen blijven onder meer de voedingsindustrie, de auto-industrie en energie-intensieve sectoren dit jaar achter. Ook de agrarische sector staat als afnemer onder druk: door opkoopregelingen krimpt de veestapel volgens sectoreconomen naar verwachting tot 2030 met 12 tot 15 procent.
Ook over de grens hapert het: twee derde van de machinebouwers in de Barometer exporteert, en de buitenlandse orders liepen per saldo terug. De investeringsterughoudendheid bij afnemers kost de machinebouwer dus orders, nu en straks. Er zijn wel aanknopingspunten: machinebouwers hebben met ongeveer drie maanden de langste werkvoorraad in de Barometer, en per saldo verwachten ze voor het vierde kwartaal meer binnenlandse orders.

Verspanende toelevering: een sterk herstel, met een keerzijde

De verspanende toelevering laat juist een van de grootste verbeteringen zien. Een jaar geleden lag het beeld hier nog duidelijk onder nul, nu boven het gemiddelde. Verspaners melden per saldo meer binnenlandse orders en zijn daar duidelijk positiever over dan een jaar geleden, wat past bij de aantrekkende vraag uit de halfgeleiderketen. Hun positie in die keten heeft ook een keerzijde. Ondanks de goede orderpositie verhogen verspaners hun prijzen het minst van alle deelsectoren, en de exporterende verspaners zagen hun buitenlandse orders per saldo teruglopen. Ze zijn het vaakst van plan meer te investeren, maar stellen ook het vaakst investeringen uit, vooral door onzekerheid over de orders en, relatief vaak, een tekort aan netcapaciteit.

Las- en constructiebedrijven: afnemers houden de hand op de knip

De las- en constructiebedrijven, de op één na grootste deelsector, liggen net onder het gemiddelde en staan er niet beter voor dan een jaar eerder. Ruim een derde verhoogde de prijzen, maar het resultaat ging per saldo toch achteruit; de kosten lijken hier sneller op te lopen dan de bedrijven ze kunnen doorberekenen. Hun belangrijkste afzetmarkten zitten vrijwel allemaal in een lastige fase. Volgens sectoreconomen krimpt de utiliteitsbouw, met bedrijfshallen, kantoren en distributiecentra, dit jaar met 2 procent, en netcongestie remt bovendien de nieuwbouw van bedrijfspanden. De agrarische bouw, met stallen en dak- en wandbeplating, staat onder druk door de krimp van de veestapel en de onzekerheid over mestregels. En de industriële klanten voor wie zij installaties en constructies bouwen, zoals de voedingsindustrie en de chemie, behoren dit jaar tot de achterblijvers. De chemie produceerde in augustus volgens het CBS 4 procent minder dan een jaar eerder.

Plaatbewerking: tijdelijk lichtpuntje, structureel onder druk

De plaatbewerking is een belangrijke groep binnen de achterban, maar in deze Barometer klein; de uitkomsten zijn daarom een voorzichtige indicatie. Plaatbewerkers kijken positief naar het vierde kwartaal en verhoogden vaak hun prijzen. Structureel staat de branche wel onder druk. Haar traditionele afnemers, zoals de machinebouw, de auto-industrie en de bouw, kopen minder plaatwerk in, en volgens een sectoranalyse uit 2025 is dat geen tijdelijke dip. Volgens dezelfde analyse gaan machinebouwers bovendien vaker zelf lasersnijden en kanten, geholpen door goedkope machines uit onder meer China. Net als in de oppervlaktebehandeling vragen automatisering en opvolging om grote investeringen, waardoor de branche consolideert. Defensie biedt volgens die analyse wel nieuwe kansen.

Handel en engineering

De handel komt uit rond nul, met een duidelijk ongunstige waardering van de binnenlandse orders. Minder bedrijven dan gemiddeld maken hier winst. Handelsbedrijven staan tussen producenten en afnemers in en merken daardoor direct dat klanten in de industrie en de bouw de hand op de knip houden. Bij de engineeringbedrijven zijn de aantallen te klein voor stellige uitspraken.

Wat dit betekent: de zomer is goed, de vraag is wat erna komt

Aan werk ontbreekt het de meeste bedrijven in de MKB-maakindustrie op dit moment niet. De orders houden stand, de werkvoorraad is op peil en ondernemers kijken met meer vertrouwen naar het vierde kwartaal dan een jaar geleden. Conjunctureel staat de sector er dus redelijk voor. Het probleem zit in de structuur: de kosten blijven oplopen, de marges staan onder druk en de investeringen blijven al vijf jaar achter. Eén goed kwartaal verandert daar niets aan.
Juist dat laatste is zorgelijk. Bij een structureel tekort aan vakmensen en stijgende kosten blijft hogere productiviteit de enige houdbare route, met slimmer produceren, automatisering en digitalisering. Toch zette ruim vier op de tien bedrijven het afgelopen jaar geen enkele stap in die richting, en bij de kleinste bedrijven is dat zes op de tien. Landelijk steeg de productiviteit in de industrie vorig jaar wel, maar nauwelijks door een grotere inzet van kapitaal. De terughoudendheid werkt bovendien door in de keten: wat de één niet investeert, mist een ander bedrijf in de keten in zijn orderboek. Zo kan een sector met genoeg werk op korte termijn langzaam terrein verliezen.

Waarom ondernemers wachten, zeggen ze zelf. Naast marge, orders en personeel brengen ondernemers ook uit zichzelf de overheid ter sprake, ook al stond dat bij de vraag naar belemmeringen niet als antwoord. Ongeveer een derde van wie een andere belemmering invulde, noemt regeldruk, administratieve lasten of onvoorspelbaar beleid. Ook netcongestie, die volgens ondernemers uitbreiding of verhuizing in de weg staat, en de rapportageverplichtingen rond CBAM komen terug. “Productiebedrijven zijn geen administratiekantoor”, schrijft een van hen. Meerdere ondernemers uiten de zorg dat (MKB-)maakbedrijven uit Nederland verdwijnen als de kosten en regels zich zo blijven ontwikkelen. Enkele ondernemers kiezen ervoor niet te groeien of bouwen het bedrijf af.

Wie wil investeren, moet weten waar hij over vijf jaar aan toe is. Een machine verdient zich pas in jaren terug, een nieuwe hal staat er voor decennia. De positieve verwachtingen voor het vierde kwartaal kunnen de ruimte bieden om die stap te zetten. De echte toets is of dat vertrouwen ook in investeringen wordt omgezet. Ondernemers noemen daarbij zelf voorspelbaar beleid, minder administratieve lasten en voldoende netcapaciteit als voorwaarden; in de Barometer zijn krappe marges en onzekerheid over orders de meest genoemde redenen om te wachten.

Contact

Stel je vraag via info@metaalunie.nl of bel ons op 030 - 605 33 44