U bent niet ingelogd.
U bevindt zich hier: Details
Door de recente rapporten over de effecten op milieu en gezondheid ligt Tata Steel zwaar onder vuur. Wat eens de trots van de Nederlandse industrie was, wordt nu verguisd. Ooit opgericht om de afhankelijkheid van geïmporteerd staal te dempen. Ik wil op geen enkele manier de conclusies van de rapporten bagatelliseren, maar de manier waarop de huidige politieke en maatschappelijke discussie wordt gevoerd is toch iets te simpel in mijn ogen.

De Tweede Kamer heeft eerder deze maand geconcludeerd dat er twee opties zijn: Tata Steel sluiten of ombouwen tot een ‘groene en gezonde’ industrie. Maar hoe logisch dit ook klinkt: er zijn complexe overwegingen die je mee moet nemen in de beoordeling van die twee opties. Ik vind dat je het lef moet hebben in dit soort vraagstukken alle alternatieven op een rijtje te zetten. Ook als ze ongewenst lijken, maar in het grotere geheel misschien zeer verstandig.

Het ombouwen naar een groene fabriek kost veel tijd en nog veel meer geld. Dat moet wel haalbaar zijn in de huidige economische omstandigheden. Anders is het gelijk aan de andere optie, sluiten. En sluiten vermindert weliswaar het probleem voor de directe omgeving, maar verplaatst het probleem van uitstoot en dergelijke naar een andere plaats. De sluiting van de fabriek vermindert immers niet onze vraag naar staal. En aan transport over lange afstanden kleven ook veel nadelen.

En dan is er nog de positie die Tata Staal inneemt in onze industriële keten. Ooit een belangrijke reden voor de oprichting. We moeten goed kijken naar de effecten daarop. En daarvoor heb je een helder industriebeleid nodig. Een industriebeleid waarin een toekomstig kabinet inzet op:

  • een visie op het behoud en de uitbreiding van productie in Nederland, waarbij heldere keuzes worden gemaakt op welke sectoren we inzetten voor een bestendige economische ontwikkeling in hun onderlinge samenhang;
  • het op basis van deze visie stimuleren van innovatieprogramma’s waarin duurzaamheid een belangrijke rol speelt en voldoende aandacht voor procesinnovatie;
  • een duidelijk oog voor de kracht van het mkb in deze industriële keten, maar ook de positie van de basisindustrie als start van de keten.
Alleen op basis van zo’n integrale visie kun je de vraag beantwoorden hoe de problematiek rond Tata Steel moet worden opgelost. En dan zou de conclusie wel eens kunnen zijn dat de staalproductie van Tata Steel voor Nederland behouden moet blijven, maar wel op de meest duurzaam mogelijke manier. Een simpele constatering, die wel gebaseerd moet worden op een doordacht industriebeleid. Zo simpel is het wel.

Bert Jaarsma, directeur Organisatie Metaalunie

Misschien interessant voor u



Blog

Blog

Jos Kleiboer / Directie      

Afgehekt

> Lees meer.

Heeft u een vraag?

Bel ons
030 6053344

info@metaalunie.nl