U bent niet ingelogd.

Risque social en risque professionel

In het Nederlands stelsel van sociale zekerheid is er geen onderscheid tussen risque social (arbeidsongeschikt door een buiten het werk gelegen oorzaak) en risque professionel (arbeidsongeschikt door een arbeidsongeval of beroepsziekte). 

In het Nederlandse stelsel van sociale zekerheid heeft de werkgever de plicht tot doorbetaling van het loon bij ziekte ongeacht de oorzaak daarvan. Ook draagt de werkgever de kosten van arbeidsongeschiktheid (WIA, bestaande uit WGA en IVA), ongeacht de oorzaak.

De vraag is aan de orde of de werkgever in alle gevallen de lasten van ziekte en arbeidsongeschiktheid moet dragen. Met name doet de vraag zich voor als de ziekte en arbeidsongeschiktheid te wijten zijn aan de gedragingen van de werknemer en de werkgever hier geen invloed op kan of heeft kunnen uitoefenen.  

Deze discussie is niet nieuw. In achtereenvolgende adviezen van de SER (2002 en 2004) is die vraag ook aan de orde geweest. Tevens is dit in het SER-advies over het stelsel van gezond en veilig werken van eind 2012 zijdelings aan de orde geweest. De conclusie van de SER is in alle gevallen gelijk. Het introduceren van een onderscheid tussen risque social en risque professionel betekent een fundamentele breuk met het stelsel van sociale zekerheid. Mogelijke voordelen wegen niet op tegen de te verwachten nadelen. 

Het terugbrengen van de discussie tot een ogenschijnlijk eenvoudig onderscheid tussen sportongevallen en ongevallen die ontstaan ten gevolge van het werk levert onvoldoende grond op om tot een onderscheid in risico te komen. Immers, sportbeoefening draagt ook bij aan preventie van gezondheidsschade, inzetbaarheid en gezondheid ten principale .Het aantal sportblessures leidt niet tot een substantiële stijging van het ziekteverzuim. Geconstateerd moet worden dat het ziekteverzuim sinds 2004 bij de invoering van WULBZ (Wet Uitbreiding Loondoorbetaling bij Ziekte) substantieel is gedaald tot ongeveer 4 %. Dit percentage is inclusief de publieke sectoren. Deze zijn verantwoordelijk voor een continu hoger ziekteverzuim.

Verder heeft een systeem van risque social en risque professionel verschillende nadelen. Zo is de afbakening van arbeidsgebonden versus overige oorzaken een lastig probleem. Te denken valt hierbij bijvoorbeeld aan burn-out. Eindeloze discussies kunnen ontstaan over of dit door het bedrijf komt of door bijvoorbeeld de thuis situatie. Leuk voor juristen maar een ramp voor zowel werkgever als werknemer om in zo’n soort conflict te komen. Een onderscheid in risico’s zal door complexe regelgeving en bezwaarschriftenprocedures leiden tot onnodig veel bezwaar-en beroepschriften en hoge administratieve lasten. Werkgevers doen er juist alles aan om de lastendruk te doen verminderen.

Tot slot moet worden gesteld, dat in Nederland, mede als gevolg van het niet maken van onderscheid tussen risque social en risque professionel, geen sprake is van een ongebreidelde claimcultuur.
In de brief van 7 januari zet minister Asscher de verschillende overwegingen nog een op een rijtje.

Standpunt Metaalunie
Metaalunie vindt dat er een betere verantwoordelijkheidsverdeling tussen werkgever en werknemer bij arbeidsongeschiktheid moet zijn. 

> Lees ook ‘Doorbetaling bij ziekte’.

Neem contact op

'Verdeling van
verantwoordelijkheid
moet beter!



Jan Alfons Vaas

Beleidssecretaris
030-6053344
vaas@metaalunie.nl

Real Time Web Analytics