U bent niet ingelogd.
U bevindt zich hier: Thema's » Doorbetaling tijdens ziekte

Doorbetaling tijdens ziekte

In Nederland is een werkgever op dit moment verplicht om een werknemer tijdens ziekte twee jaar voor 70% door te betalen. Hierover is er een discussie gaande aangezwengeld door MKB-Nederland. Voorgesteld is dit te beperken tot een jaar. Het argument is dat werkgevers te grote risico’ s lopen en dat daardoor het aannemen van werknemers bemoeilijkt wordt. Daarbij komt er voor werkgevers te veel administratieve rompslomp bij kijken en is de verantwoordelijkheid tussen werknemer en werkgever onevenredig verdeeld.

Waar werkgevers tegenaan lopen is dat zij onvoldoende greep hebben op de aansturing. Zij zijn voor de beoordeling van re-integratiemogelijkheden afhankelijk van arbo-artsen en UWV. Aan de communicatie met arbo-artsen schort het. Er zijn te weinig goed opgeleide arbo-artsen beschikbaar. Dat arbo-artsen een van de werkgever onafhankelijk oordeel moeten vormen is vanzelfsprekend, maar in de praktijk leidt het ertoe dat er onvoldoende wordt doorgepakt richting werknemer. Hiermee gaan re-integratiekansen verloren.

In dit kader is ook erg belemmerend dat arbo-artsen, arbeidsdeskundigen en UWV elkaar tegenspreken, waardoor niemand meer weet waar het re-integratieproces naartoe moet. De consequentie hiervan is vaak dat de werkgever ook nog eens een loonsanctie, dat je als werkgever nog een jaar extra moet betalen, kan krijgen. Momenteel wordt maar liefst 1 op de 3 werkgevers hier mee geconfronteerd.

Standpunt Metaalunie
De opzet van overheidswege van de verlenging van loondoorbetaling bij ziekte was om de werkgever te prikkelen meer aan verzuimpreventie en verzuimbegeleiding te doen. In de praktijk blijkt deze aanpak succesvol in het terugdringen van het ziekteverzuim.

Metaalunie vindt dat na twee jaar arbeidsongeschiktheid, net als de werkgever, de werknemer zich bij het UWV zou moeten verantwoorden wat hij gedaan heeft aan re-integratie inspanningen. Als dat onvoldoende is, moet dat resulteren in een lagere vervolg uitkering. Hiermee ligt niet alleen een prikkel en verantwoordelijkheid bij de werkgever maar ook bij de werknemer.

Ook moet er meer duidelijkheid komen wanneer re-integratie eerste spoor afgesloten kan worden. Het naast elkaar laten lopen van re-integratie eerste en tweede spoor schept voor partijen onduidelijkheid en is onwerkbaar. De kosten die de werkgever steekt in re-integratie tweede spoor zouden moeten worden afgezet tegen de kans van slagen. Dat de werkgever verplicht is 5000 euro te steken in re-integratie tweede spoor voor een 60 jarige met nagenoeg geen kans op de arbeidsmarkt is van de dolle. In andere gevallen zou het helpen als de nieuwe werkgever de gemankeerde werknemer met een no-risk polis zou kunnen aannemen.

Metaalunie vindt dan ook dat er een no-risk polis voor het tweede spoor moet komen.

 

Neem contact op

'Meer eigen verantwoordelijkheid voor werknemer en meer greep op re-integratieproces voor werkgever!


Jan Alfons Vaas
Beleidssecretaris
030-6053344
vaas@metaalunie.nl

Real Time Web Analytics