U bent niet ingelogd.
U bevindt zich hier: Details
Vorige week maakte Minister Schultz van Haegen (Infrastructuur en Milieu) bekend dat zij kiest voor volledige vervanging van de drie bruggen op het traject A27 Houten-Hooipolder, in plaats van een versterking van de huidige bruggen. Dit is volgens de Minister op langere termijn goedkoper en geeft een betere garantie voor een vlotte doorstroming van het verkeer. Wat echter opvalt in dit bericht is dat er gekozen wordt voor beton en dat andere materialen op voorhand worden uitgesloten. Dit is hoogst ongebruikelijk en absoluut ongewenst!

Normaal gesproken start je zo’n proces met een programma van eisen. Via een prijsvraag of een aanbesteding kijk je dan wat de meest aantrekkelijke aanbieding is. Daarbij kijk je naar de totale kosten gedurende de gehele levensduur, waarin de aanschafkosten, onderhoudskosten en sloopkosten of liever nog sloopopbrengsten meegerekend worden. Ook zijn duurzaamheid, adaptiviteit en last but not least de schoonheid van het ontwerp, mede bepalend in de keuze. Het oog wil tenslotte ook wat.

Als je kijkt naar het huidige overheidsbeleid zou je verwachten dat duurzaamheid een belangrijke rol gaat spelen in de afwegingen die gemaakt worden. De overheid roept  het bedrijfsleven voortdurend op vooral duurzaam en maatschappelijk verantwoord te handelen. Ik noem een Manifest Maatschappelijk Verantwoord Inkopen 2016 – 2020, een Green Deal afgesloten met de GWW sector en een Grondstoffenakkoord in het kader van het Rijksbrede programma Circulaire Economie. Door direct te kiezen voor één bepaald materiaal mist de Minister hier belangrijke kansen  om circulair te bouwen, gebaseerd op kennis van Life Cycle Analyses.

Uit een studie van de RVO uit 2013 kwamen stalen verkeersbruggen naar voren als meest duurzame oplossing. Staal is een permanent materiaal (100% recyclebaar zonder kwaliteitsverlies) en daarom bij uitstek geschikt voor circulair bouwen. Vele bruggen hebben in het verleden een tweede leven op een andere locatie gekregen. Een voorbeeld van het adaptief vermogen is de brug die voor de Tweede Wereldoorlog bij Moerdijk lag en later over het Keizersveer is geplaatst. Gerekend over de gehele levensduur zijn de onderhoudskosten van stalen bruggen laag en door smart maintenance technologie is het mogelijk deze kosten nog verder te verlagen.

Het zou de Minister sieren als zij op haar schreden terugkeert  en niet op voorhand een materiaalkeuze dwingend voorschrijft. Dit is echt een brug te ver!

Bert Jaarsma
Directeur Organisatie

Misschien interessant voor u

Real Time Web Analytics